We zijn weer terug in Varanasi!

De treinreis ging prima, lekker geslapen. In de trein ons vermaakt met het spelen van Set, foto's gekeken en in de deuropening van de trein gezeten om van het uitzicht te genieten. Aradhana heeft tijdens de treinreis ook onze handen of voeten versierd met henna. Echt knap, ziet er mooi uit! Om 6 uur 's ochtends kwamen we aan in Varanasi. Daar stond de rest van de groep ons heel lief op te wachten. Ze waren al om 4 uur naar het station gekomen omdat ze niet te laat wilden zijn.

We moeten weer even wennen aan de warmte in Varanasi, in Pachmarhi hill was het een betere temparatuur. Dinsdagmiddag zijn we op bezoek gegaan bij de familie van de jongeren waarmee we op reis zijn gegaan. De meeste wonen bijelkaar in dezelfde straat, alleen Aradhana woont verder weg. Daar gingen we eerst heen. Zij heeft een erg klein huis, een kleine kamer waar zij samen met haar ouders en twee broertjes woont. Ze slapen allemaal in hetzelfde bed. Het is een heel vrolijk meisje, goed om te zien dat zij met zo weinig gelukkig is. Ons leven is niet echt te vergelijken met hun, haar vader is riksjarijder voor bedrijven en verdient ongeveer 150 roepi per dag. Dat is ongeveer 3 euro.

We verder erg gastvrij ontvangen met thee (chai) en hapjes. Voor de buurt waren we een grote attractie, we zaten op het 'dakterras' en werden door de buren op de foto gezet. Daarna gingen we naar het huis van Anil. De elektriciteit was uitgevallen, dus van zijn huis hebben we weinig kunnen zien. Ook daar werdenr we weer heel gastvrij ontvangen met hapjes en chai.

Ankita, Anil en Annouz wonen bijelkaar in een gebouw. Ze hebben een centrale ruimte die zij gebruiken als kerk. Verder heeft elke familie twee kamers. Op een gegeven moment deed de elektriciteit het weer, dus hier konden we wel goed de huizen bekijken. Ook heeft de broer van Anil voor ons opgetreden, hij kan erg goed drum spelen. Van het fairmail geld hebben ze hun huizen opgeknapt, de muren zagen er hier dus mooi roze/groen e.d. uit. Uiteraard kregen we ook hier weer chai en hapjes.

Gisteren naar Sarnath gegaan, dat is een plaats 18 km van Varanasi. De plaats is bekend omdat Boedha daar zijn eerste preek heeft gehouden. Daarna hebben ze daar een soort gedenksteen geplaatst: Dhamek Stupa. Sarnath is in vergelijking tot Varanasi een erg rustige plaats met veel groen. Wel waren er veel kinderen die aan het bedelen waren, maar dat was ook een beetje een soort toneelstuk. Eerst waren ze leuk aan het spelen en als wij dan aan kwamen, dan waren ze opeens heel zielig. We hebben veel mooie Boedha's in Sarnath gezien. Er was ook een hele grote mooie Boedha. Tevens hebben we een japanse tempel bezocht een Tibitaanse monnikenklooster, een museum enz...Het was een mooie dag, aan het einde van de dag zijn we door de riksjarijder nog naar een straat gebracht waar ze zijde maken. Bijzonder om te zien hoe dat gaat, een paar mensen zijn de hele dag bezig om bijvoorbeeld met verf stipjes op stof voor een shari te zetten. 's Avonds hebben we als afscheid met z'n alle gegeten bi de 'Italiaan'. Franka en Elaine vertrekken vanochtend. Wij gaan vanavond met de trein naar Delhi. Vanmiddag nemen we afscheid van de jongeren en gaan we ook nog even de gemaakte foto's voor de kaarten bekijken. De resultaten zijn over een tijdje te zien op:

www.fairmail.info